ویکی پدیا :
ارده یا طحینه خوراکیست که از دانههای کنجد تفت داده شده و کوبیده شده بدست میآید. از
ارده در آشپزی لبنانی، ارمنی، یونانی، قبرسی، ایرانی، اسرائیلی، ترکی، عراقی، مغربی و بلغاری استفاده میشود.
ارده به تنهایی به عنوان چاشنی یا به بخش اصلی
حلوا ارده،
حلواشکری، بابا غنوج و حمص استفاده میشود.
ارده خود به تنهایی یک مادهٔ غذایی کامل برای هر وعده غذایی بویژه صبحانه است.
ارده را به طرق مختلفی میتوان مصرف نمود. میتوان آنرا بصورت خالص و بدون هیچگونه افزودنی با نان مصرف کرد و یا مواد شیرینی از قبیل: عسل، شیره اعم از شیره نبات، خرما، انگور و مربا به آن اضافه نمود. میزان افزودنی بسته به ذایقه افراد متفاوت است. مردم از
ارده غذایی به نام اشکنه
ارده تهیه میکنند. روش تهیه آن بدین صورت است که مقدار یک و یا دو قاشق غذاخوری
ارده، مقداری روغن (ترجیحاً حیوانی)، و مقدار لازم نمک و فلفل داخل ظرفی ریخته، به اندازه یک لیوان آب جوش به آن اضافه کرده و به آرامی مخلوط میکنند. مخلوط حاصل را با نان تلیت کرده، میخورند.
اشکنه ارده غذای بسیار مناسبی برای وعدهٔ سحری میباشد.
ویکی پدیا :
شیره مادهایست که با عصارهگیری از یک گیاه یا میوههایی مانند انگور، خرما و توت و معمولاً از طریق جوشاندن با کمک یک حلّال مانند آب یا الکل به دست میآید.
شیره برخی گیاهان نیز با تیغ زدن یا خراش دادن پوست گیاه به دست میآید مانند شیره درخت افرا که از آن شکر تولید میشود و نیز شیره درختان کائوچوکی که در صنعت لاستیکسازی کاربرد دارند. تریاک نیز در واقع شیره گرز خشخاش است که با خراش دادن از گیاه خارج شده و در مجاورت هوا سفت میشود ... برای تهیه
شیره خرما، مقدار فراوانی خرما را در محوطه پاکیزه و سرپوشیدهای بر روی هم انبار میکنند، پس از مدتی بر اثر فشرده شدن،
شیره خرما به شکل مایعی غلیظ از زیر توده خرما روان میشود.
برای مطالعه بیشتر در مورد این موضوع ایــــنــــجـــا را کلیک کنید .