ویکی پدیا: سِنجـِد گیاهی درختی است از خانواده سنجدیان (Elaeagnaceae) که در آب و هوای معتدل میروید. برگهای باریک و مخملی شکل و میوههایی قهوهای رنگ و خوراکی دارد که از هستهٔ آن در تهیهٔ برخی داروها استفاده میشود.سنجد را در مناطق گوناگون ایران به نامهای دیگری مینامند؛ در کردستان آن را «سرین چک»، در آذربایجان «ایده- ایکده» در اطراف تهران «پستانک» و در اصفهان «غبیده بادام» گفته میشود. در کتب سنتی با نامهای «چوبدانه، نُقد، بُل» نام برده شدهاست. این درخت را میتوان به فراوانی در شهرستان های جنوب خراسان و قهستان و منطقه اقلید دید. سنجد به سرمای سخت زمستان مقاوم است، لیکن گرمای شدید تابستان را نمیپسندد.شکل برگ سنجد شبیه برگ درخت بید و زیتون، دراز، کرکدار، براق و متناوب میباشد. پشت برگها نقرهایفام و دارای دمبرگ کوتاه است.میوه سنجد سته خوراکی است با مزه تقریباً ترش، شیرین و کمی گس به شکل بیضوی، گوشتدار، شبیه زیتون به رنگ زرد نارنجی مایل به قرمز. سنجد از نظر غذایی کمکالری و طبیعت آن سرد و خشک و یبوستآور است. برای مطالعه بیشتر در مورد این موضوع ایــــنــــجـــا را کلیک کنید .