ترشی پیاز 700 گرمی بدر
ترشی پیاز 700 گرمی بدر
6,900
تومان
توضیحات محصول
محتویات: ترشی پیاز تهیه شده از پیاز ، آب ، سرکه ، نمک ، سبزی معطر (نعناع)
جدول ارزش غذایی محصول در هر ۱۰۰ گرم
انرژی 48.2 کالری
چربی 0.2 گرم
کلسترول - میلی گرم
سدیم - میلی گرم
پتاسیم - میلی گرم
کربوهیدرات 1.65 گرم
پروتئین 0.98 گرم
کلسیم - درصد
ویتامین آ - درصد
ویتامین سی - درصد
ویتامین ب-6 - درصد
ویتامین ب-12 - درصد
آهن - درصد
منیزیم 0 درصد
نکات بیشتر در مورد این محصول :
ویکی پدیا : تُرشی یکی از چاشنی‌ها و مزه دم‌دهنده‌ها به خوراک ها به ویژه در آشپزی خاورمیانه‌ای است.ترشی گذاشتن یکی از فرایندهای نگهداری طولانی مدت از خودنی هاست که ماده خوراکی مورد نظر را درون محلول آب نمک و یا سرکه که پ هاش پایین داشته و حالت اسیدی دارد قرار می دهند. با استفاده از این فرایند، می توان مواد خوردنی فاسد شدنی را تا چند ماه سالم نگه داشت. اگر ماده خوراکی خود دارای آب کافی باشد، تنها افزودن نمک برای ساختن ترشی بس است. در برخی کشورها مانند کره، به انواع سبزیجات نمک می افزایند و این نمک، آب اضافی موجود در سبزیجات را خارج می کند. سپس سبزیجاتی که آب اضافی شان گرفته شده را می گذارند تا به شیوه ی طبیعی ورآورده شود و محلول سرکه مانندی حاصل شود. بر خلاف فرایند کنسرو کردن، در ترشی گذاشتن نیازی به استریل نمودن کامل ماده خوراکی نمی‌باشد. در نمک‌سودکردن نمک یا محلول نمکی با فشار_اسمزی باعث خارج شدن آب موجود در میکروب‌ها شده و میکروب‌ها را می‌کُشد و یا در ترشی‌ها پ هاش ترشی که اسیدی است سبب می‌شود که هیچ باکتری یا قارچی نتواند در چنین محیطی نمو کند. فرایند ترشی گذاشتن برای نگهداری از مواد خوراکی و استفاده آنها در بیرون از فصل برداشتشان بوجود آمد. از مواد خوراکی ترشی شده در مسافرت‌های طولانی، به ویژه مسافرت‌های دریایی استفاده می شد. پیش از اختراع موتور بخار، گوشت گاو و خوک نمک سود شده، غذای ملوانان محسوب می شد. البته امروزه افراد، نه تنها به دلیل نگهداری از مواد خوراکی، بلکه به دلیل لذت بردن از مزه انواع ترشی، اقدام به ترشی گذاشتن می کنند. اگر چه امروزه واژه ترشی تنها به انواع سبزیجات و صیفی جات ترشی شده گفته می شود، در گذشته از انواع خوراک ها ترشی تهیه می کردند(مخصوصاً مردم آسیایی). برای حفاظت دراز مدت از انواع میوه، میوه را درون محلول غلیظ آب و شکر قرار می دهند و انواع ادویه جات از جمله دارچین هم به آن اضافه می کنند.
ویکی پدیا : پیاز خوراکی، یکی از قدیمی‌ترین سبزیها در دنیا و ایران است که خاستگاه آن در ایران و افغانستان ذکر کرده‌اند. این محصول سه هزار سال قبل از میلاد مسیح در مصر کشت می‌شده‌است و بر اساس برخی اسناد کارگرانی که در ساختن اهرام مصر فعالیت می‌کرده‌اند از پیاز به عنوان غذای اصلی استفاده می‌کردند. پیاز به خانواده آلیاسه (Alliaceae) متعلق است و گیاهی است دو ساله با رشد بوته‌ای ضعیف، برگ‌های استوانه‌ای شکل توخالی که در سال اول با توجه به طول روز مورد نیاز خود تشکیل سوخ (Bulb) داده و در سال دوم با کشت سوخها و پس از ظهور ساقه (های) گل دهنده و چترها تولید بذر می‌نماید. مهم‌ترین فاکتورهای محیطی موثر در تشکیل سوخ درجه حرارت و طول روز است و بر این اساس ارقام پیاز به سه گروه شامل ارقام روز بلند، روز متوسط و روز کوتاه تقسیم بندی می‌شوند. اهمیت این موضوع در تعیین زمان مناسب کاشت است به طور مثال برای کاشت ارقام روز بلند مانند قرمز ایلخچی به طور معمول فروردین ماه اقدام به کاشت می‌شود. این محصول از نظر ارزش غذایی به دلیل دارا بودن قندها، ویتامین‌ها به ویژه و ویتامین ث، مواد معدنی بخصوص کلسیم، فسفر و پتاسیم دارای اهمیت است. از سوی دیگر به دلیل داشتن مواد آنتی بیوتیک پیاز از جنبه دارویی پراهمیت است به گونه‌ای که این محصول می‌تواند با تقویت سیستم دفاعی بدن در پیشگیری از بیماری‌ها موثر باشد. پیاز باعث آرامش می‌شود و در کاهش فشار خون و چربی خون موثر است. پیاز سرشار از گوگرد است و گوگرد موجود در آن برای ضد عفونی کردن خون، شش‌ها و برطرف کردن آسم، ورم گلو و برونشیت موثر است مصرف پیاز موجب تقویت غذه اشکی و گوارشی می‌شود. پیاز دارای آنتی بیوتیک است که خون و مجاری تنفسی را ضد عفونی می‌کند، پیاز در درمان بسیاری از بیماری‌ها از جمله بیماری‌های کلیوی، مثانه، ورم ساق‌ها، پروستات و رماتیسم مفصلی موثر است، همچنین مصرف پیاز باعث آرامش افراد می‌شود، پایین آورنده فشار خون و کاهش دهنده چربی خون است. عمده تولید پیاز ایران در شهر قهدر یجان در استان اصفهان صورت می‌گیرد متوسط برداشت در این شهر هکتاری ۱۰۰ تن است. پیاز به طور کامل از فعالیت مضر چربی برای ایجاد لخته در خون جلو گیری می‌کند. در واقع خوردن نصف تا یک پیاز متوسط در روز می‌تواند اثرات آسیب زای چربی برای لخته شدن خون را برطرف کند.
ساخت کشور ایران